دشت سیـــــب - ییلاقات املش

اگر جاده بلوردکان به هلو دشت و خصیل دشت را ادامه دهید. به فاصله ی کمی بعد از روستای هلو سرا تقریبا به بالاترین نقطه کوهستانی منطقه می رسید، درختان انبوه کم کم جای خودشونو به چمنزارهایی با درخچه ها و بوته ها می دهند . اما تمام تفاوت این منطقه نسبت به سایر مناطق ییلاقی ای که دیدم تنها به همینجا خلاصه نمیشد . آنچه که اولین بار و به این وسعت میدیدم منطقه ی وسیعی با درختان سیب سبز ترش وحشی بود که به صورت خودرو در آمده بودند. درختانی تنومند و بسیار زیبا. راستش در هیچ کجای گیلان به این وسعت ندیده بودم که درخت سیب به صورت طبیعی و بومی وجود داشته باشه.

نکته ی جالب توجه دیگر بوته های زرشک (زرشک شربتی) بود که به وفور در این منطقه دیده میشد. راستش غیر از شهرستان دماوند تا بحال ندیده بودم که این بوته ها به شکل بومی در جایی رشد کنند. زرشکهایی که به همان مرغوبیت زرشک های منطقه شهرستان دماوند بودند.

عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید

نگارستان عکسهای من...